Agaricus blazei ekstrakt 100 kapsułek x 500 mg

Mnogość jego łacińskich mian wynika z powodu jego „wielokrotnego odkrycia” i kolejnych prób klasyfikacji w różnych regionach świata. Początkowo opisany w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie jako Agaricus subrufescens, został później ponownie „odnaleziony” m.in. w Brazylii.

Różne nazwy, jakie otrzymał, wynikają także z jego popularności w kulturze oraz zastosowań prozdrowotnych i kulinarnych, które przyciągnęły uwagę różnych społeczności. Brazylijskie cogumelo do sol czy cogumelo de Deus (grzyb słońca, grzyb Boga), angielska almond mushroom (aromat grzyba wywołuje skojarzenia z migdałem) i japońska himematsutake (hime to księżniczka, matsu – sosna a take – grzyb) to tylko niektóre z nich.

Większość z tych szlachetnych, poetyckich określeń sugeruje niezwykłe działanie Agaricus blazei. Przypisywane mu korzyści zdrowotne, związane z wieloaspektowym wspieraniem układu odpornościowego i pozytywnym wpływem na podstawowe procesy związane z dzieleniem się i różnicowaniem komórek organizmu, rzeczywiście mogą być postrzegane jako przejaw boskiego zamysłu albo przywodzić na myśl życiodajne właściwości promieni słońca.

[1, 2]

Względy, którymi cieszy się ten grzyb, są pokłosiem jego kompozycji chemicznej. W grupie związków wyizolowanych z Agaricus blazei znalazły się głównie węglowodany:

- polisacharydy – alfa- i beta-glukany oraz glukomannany – to im przypisuje się szczególne działanie prozdrowotne,
– monosacharydy – glukoza, galaktoza, mannoza.

Nie tylko jednak one. W Agaricus blazei zidentyfikowano także:

- sterole, takie jak ergosterol, prekursor witaminy D2,
– witaminy z grupy B i witamina C,
– terpeny,
– minerały,
– polifenole,
– tłuszcze (kwas linolowy),
– saponiny,
– aminokwasy.

[2, 3, 4]

Agaricus blazei charakteryzuje się półkulistym, a później wypukłym kapeluszem o średnicy od 5 do 18 cm, który z wiekiem pokrywa się łuskami i zmienia kolor z białego na szarawy lub matowo czerwonobrązowy. Miąższ grzyba jest biały, o smaku orzechów i zapachu migdałów. Blaszki są białawe, zmieniające barwę przez różowawą do czarno-brązowej w miarę dojrzewania zarodników. Trzon jest bulwiasty u podstawy, a z wiekiem staje się pusty.