Darmowe zwroty dla wszystkich zamówieńBylica pospolita ziele
Produkt niedostępny
Powiadom mnie o dostępności rozmiaru mailem.
Bylica pospolita ziele
Bylica pospolita (Artemisia vulgaris) to roślina o gorzkim smaku i intensywnym aromacie, tradycyjnie stosowana w zielarstwie jako środek poprawiający trawienie, kojący nerwy i ułatwiający kobietom przejście przez czas menstruacji. Od wieków obecna jest zarówno w praktykach zielarskich, jak i w kulturze symbolicznej Azji i Europy.
Trawienie
Skóra
Działa wyciszająco
Jak stosować
Napar:
Zalej 1 łyżkę suszonego ziela szklanką wrzątku (ok. 250 ml) i zaparzaj pod przykryciem przez 15–20 minut. Po ostudzeniu przecedź. Pij do posiłków, by wesprzeć trawienie, lub wieczorem, aby pogłębić relaks i sen.
Ze względu na gorzki smak napar możesz posłodzić miodem lub wymieszać bylicę z innymi ziołami (mięta, rumianek).
Nalewka:
Nalewkę sporządza się zwykle na winie – świeże lub suche ziele zalej winem 1:1 (lub alkoholem 40–60%) i maceruj przez kilkanaście dni.
Stosuj początkowo po 1 łyżeczce dziennie, a potem zwiększ porcję do maksymalnie do 6–8 łyżeczek dziennie, obserwując reakcję organizmu.
Nalewka z bylicy w małych dawkach działa wzmacniająco i uspokajająco, może być stosowana wieczorem dla odprężenia.
Zewnętrznie:
Odwar z bylicy (kilka łyżek ziela na 1 l wody, gotuj 10 minut) po ostudzeniu służy do przemywania zmian skórnych lub płukania włosów. Możesz też dodać szklankę odwaru do kąpieli relaksacyjnej.
Nalewką bylicową punktowo przemywa się wypryski i miejsca objęte stanem zapalnym skóry.
Uwaga – u osób wrażliwych może wystąpić podrażnienie, warto więc najpierw sprawdzić działanie na małym fragmencie skóry.
Skład
Bylica pospolita (Artemisia vulgaris) – ziele 100%. Najwyższa jakość!
Przed użyciem sprawdź
- Nie stosuj bylicy, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.
- Nie stosuj ziela podczas ostrego nieżytu żołądka lub jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego lub krwawień z przewodu pokarmowego.
- Nie stosuj bylicy, jeśli masz alergię lub nadwrażliwość na rośliny z rodziny astrowatych.
- Zachowaj ostrożność, jeśli przyjmujesz leki uspokajające, przeciwpadaczkowe lub rozrzedzające krew – w takim przypadku najlepiej skonsultować przyjmowanie bylicy z lekarzem lub fitoterapeutą.
Właściwości i zastosowanie
Bylica pospolita (Artemisia vulgaris) to roślina o gorzkim smaku i intensywnym aromacie, tradycyjnie stosowana w zielarstwie jako środek poprawiający trawienie, kojący nerwy i ułatwiający kobietom przejście przez czas menstruacji. Od wieków obecna jest zarówno w praktykach zielarskich, jak i w kulturze symbolicznej Azji i Europy. Jej łacińska nazwa Artemisia nawiązuje prawdopodobnie do greckiej bogini Artemidy, patronki natury i księżyca, i podkreśla związek rośliny z kobiecym cyklem.
Czytaj dalej ▾
Choć dziś, mimo swojej boskiej nazwy, bylica uznawana jest za zwykły chwast. Dawniej cieszyła się znacznie większą popularnością. Była określana mianem mother of herbs („matka ziół”) i przypisywano jej wyjątkową moc. W starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie wierzono, że sprzyja kobietom w ciąży i młodym matkom. Odgrywała ważną rolę w obrzędach poświęconych boginiom Izydzie, Artemidzie i Dianie. Jej właściwości opisywali już pierwsi autorzy medyczni – Dioskurydes w Materia medica, Pliniusz Starszy w Naturalis Historia oraz Galen w traktacie De simplicium medicamentorum facultatibus.
W tradycji słowiańskiej bylica miała chronić domostwo przed złymi mocami . W średniowiecznej Europie praktykowano zwyczaj wkładania jej liści do butów, aby strzec podróżnych przed zmęczeniem, szaleństwem i bólem stóp podczas długich wędrówek.
Znaczenie bylicy nie ogranicza się jednak tylko do sfery symbolicznej – równie istotny jest jej złożony skład fitochemiczny.
Roślina ta zawiera bogaty zestaw substancji czynnych: olejek eteryczny (ok. 0,1–0,5%) z dominującymi terpenami, takimi jak 1,8-cyneol, tujon, linalol, kamfen i borneol, a także seskwiterpenowe laktony (np. wulgaryna, psilostachyina), flawonoidy (pochodne kwercetyny i kempferolu), kumaryny oraz gorzkie fenolokwasy.
Szczególną uwagę zwraca obecny w olejku tujon – związek występujący także w piołunie, jednak jego zawartość w suchym zielu bylicy pospolitej jest śladowa. Stosowanie bylicy w formie herbaty nie niesie ze sobą negatywnych skutków. Należy jednak uważać na formy skoncentrowane, takie jak olejek eteryczny.
[1, 2]
Bylica pospolita (Artemisia vulgaris) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), pospolicie występująca na terenie Europy, Azji i północnej Afryki. W Polsce rośnie powszechnie na nieużytkach, przydrożach i brzegach pól, często uznawana za chwast.
Osiąga zwykle 1–2,5 m wysokości, tworząc wyprostowane, zdrewniałe u podstawy łodygi. Liście bylicy są pierzasto podzielone – od góry ciemnozielone, a od spodu pokryte gęstymi, poplątanymi włoskami, co nadaje roślinie charakterystyczny srebrzysty połysk. Drobne, żółtawe lub czerwonawe kwiaty zebrane są w wiechowate kwiatostany i pojawiają się od lipca do września.
Badania laboratoryjne
Otwórz certyfikat (PDF)
Produkt przebadany
Każda partia surowca i produktu gotowego przechodzi kontrolę jakości i bezpieczeństwa.
- sprawdzamy zawartość metali ciężkich (kadm, ołów)
- czystość mikrobiologiczną (bakterie, grzyby, patogeny chorobotwórcze)
- potwierdzamy tożsamość i wykonujemy szereg analiz fizykochemicznych
- badamy mykotoksyny (aflatoksyny, ochratoksyna A)
O tym jak wygląda nasze laboratorium więcej przeczytasz tutaj.