Olejek z mięty andyjskiej 100% eteryczny Nanga

Olejek z mięty andyjskiej 100% eteryczny Nanga

Olejek powstaje podczas destylacji parowej kwitnących szczytów mięty andyjskiej (Minthostachys mollis). To właśnie podczas naszej wyprawy do Peru poznaliśmy tę roślinę, a następnie nawiązaliśmy kontakt z destylarnią, żeby sprowadzić olejek do Polski. To górska, korzenna i lekko ziemista w odczuciu alternatywa dla klasycznych olejków miętowych, tak dobrze znanych w Polsce. Osobiście mamy do niej wielki sentyment! :)

Mięta andyjska w sensie botanicznym miętą nie jest – nie należy do rodzaju Mentha. To nazwa zwyczajowa zaczerpnięta z j. angielskiego: andean mint.

Muña, bo tak nazywają ją peruwiańczycy i boliwijczycy, to silnie aromatyczna roślina, występująca naturalnie w Andach. Jest szczególnie mocno powiązana z tradycyjnym ziołolecznictwem peruwiańskim. Napary z muñy są bardzo popularne w regionach górskich, obok liści koki to druga najchętniej pita w formie herbatki roślina w celu złagodzenia dolegliwości związanych z przebywaniem na dużej wysokości.

Dlaczego ten olejek pachnie miętowo?

Za miętowy zapach odpowiadają przede wszystkim dwa związki aktywne występujące w tym olejku: pulegon oraz menton. Olejek eteryczny z mięty andyjskiej potrafi różnić się składem w zależności od miejsca pochodzenia, jednak w sporej części olejków destylowanych z Minthostachys mollis – w szczególności tych pochodzących z Peru – to właśnie te związki są głównymi składnikami.

Skąd znamy pulegon? Występuje najczęściej w składzie olejków eterycznych roślin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), zwłaszcza różnych gatunków mięty, choć znajdziemy go także w olejku z kocimiętki, czy opisywanej tutaj mięty andyjskiej.

Menton to również związek najczęściej występujący w olejkach z różnych gatunków mięt np. mięty pieprzowej (Mentha piperita), czy mięty polnej (Mentha arvensis). W niewielkich ilościach można go także znaleźć w olejku geraniowym, zazwyczaj nie więcej niż 2%. Menton posiada charakterystyczny, chłodny, miętowy zapach z lekko przyprawową nutą.

Mentol typowy dla olejku z mięty pieprzowej nieraz także się pojawia w składzie olejku eterycznego z muñy, jednak w niewielkich ilościach i nie we wszystkich olejkach.

Muña – tradycyjne zastosowanie

Minthostachys mollis to roślina zajmująca ważne miejsce w tradycyjnym andyjskim ziołolecznictwie. Najczęściej przygotowuje się z niej aromatyczne napary w celu złagodzenia dolegliwości trawiennych lub przy przeziębieniach. W zależności od regionu, używano jej także w postaci okładów, odwarów i maceratów.

Oprócz zielarstwa, muña od wieków stosowana jest również przy przechowywaniu ziemniaków. Jej gałązki umieszczane są wśród zebranych bulw, pomagając chronić je przed owadami i hamując kiełkowanie. Ziemniaki to jedna z najważniejszych roślin uprawnych w Andach.

WŁAŚCIWOŚCI I ZASTOSOWANIE

• Do aromatyzacji pomieszczeń – nadaje przestrzeni rześkiego, chłodnego aromatu. Świetnie sprawdzi się podczas nauki i pracy.
• Inhalacje wzbogacone olejkiem z mięty andyjskiej wspierają układ oddechowy podczas sezonu jesienno-zimowego.
• To dobry dodatek do domowych kosmetyków i maści.

SPOSÓB UŻYCIA

• Aromatyzacja powietrza – dodaj kilka kropel do wody w dyfuzorze aromaterapeutycznym i ciesz się jego zapachem.
• Masaż – 2 – 3 krople rozpuść w łyżce stołowej oleju bazowego. Tak przygotowany olej wmasuj w wybraną partię ciała.
• Kąpiel – kilka kropli olejku rozpuść w łyżce stołowej oleju bazowego, a następnie dodaj do napełnionej wodą wanny. Zanurz się w wodzie na co najmniej 20 minut. Nie używaj środków myjących (najlepiej wziąć prysznic przed kąpielą z olejkami).
• Inhalacja parowa – 3 – 4 krople olejku dodaj do miski z gorącą wodą; opary wdychaj z zamkniętymi oczami pod przykryciem z ręcznika.

SKŁAD

Olejek eteryczny z mięty andyjskiej 100%. Bez dodatków. Najwyższa jakość!

DOBRZE ŁĄCZYĆ Z:

• olejkiem z mięty pieprzowej
• z bergamotki sycylijskiej
• eukaliptusowym
• cytrynowym

OSTRZEŻENIA

Kobiety karmiące oraz w ciąży przed użyciem powinny skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Stosować rozcieńczony. Olejek należy trzymać poza zasięgiem dzieci. Do użytku zewnętrznego.

CHARAKTERYSTYKA ROŚLINY

Muña (Minthostachys mollis), zwyczajowo nazywana miętą andyjską to silnie aromatyczny krzew lub półkrzew, należący do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae).
Występuje naturalnie w Andach (głównie w Peru i Boliwii). Mimo swojej zwyczajowej nazwy nie jest miętą w ścisłym znaczeniu botanicznym – należy do rodzaju Minthostachys, a nie Mentha. Ma krzewiasty, silnie rozgałęziony pokrój. Jej niewielkie, jajowate lub jajowato-lancetowate liście mają lekko piłkowane brzegi i są pokryte delikatnymi włoskami. Po roztarciu wydzielają intensywny, świeży aromat, dzięki obecności olejku eterycznego. Wytwarza drobne, białawo-żółte kwiaty zebrane w niewielkie kwiatostany wyrastające w kątach liści.

INFORMACJE TECHNICZNE

Kraj pochodzenia: Peru

Metoda pozyskiwania: destylacja z parą wodną

Użyta część rośliny: kwitnące szczyty

Kolor: od bezbarwnego do jasnożółtego

Zapach: miętowy, korzenny, ziemisty

Konsystencja: rzadka

Gęstość względna: 0,917 g/ml

Główne składniki: pulegon, menton, karwon, dihydrokarwon

BIBLIOGRAFIA

1. V. Linares-Otoya, Consideraciones para el uso y estudio de la “muña” peruana Minthostachys mollis (Benth.) Griseb y Minthostachys setosa (Briq.) Epling., Ethnobotany Research and Applications, 19:29 (2020)
2. Morales Ramos J.G. i in., Traditional medicine in Incahuasi: An ethnobotanical study. F1000Research, 12, 1075 (2024)
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Minthostachys_mollis
4. https://powo.science.kew.org/taxon/urn%3Alsid%3Aipni.org%3Anames%3A451957-1/general-information?utm_source=chatgpt.com