Lotos różowy kwiat

Kwiaty lotosu stosowane były dawniej w różnych tradycyjnych praktykach. Stanowiły również element praktyk związanych z dbałością o dobre samopoczucie, a po wymieszaniu z miodem nakładano je na okolice oczu. Kwiaty lotosu hoduje się ponadto w celach ozdobnych i pozyskuje z nich olejki eteryczne.

Różowy lotos od niepamiętnych czasów rósł nad brzegami Nilu. Upodobali go sobie starożytni Egipcjanie i uznali za roślinę świętą, którą czcili i która była dla nich symbolem stworzenia i odrodzenia. Z Egiptu lotos powędrował do Azji i zaczęto go hodować na terenie Persji, Indii i Chin, gdzie stał się bardzo popularny i gdzie również traktowano go z szacunkiem, a także wykorzystywano w rytuałach religijnych. Do dziś lotos obecny jest w kulturze azjatyckiej jako symbol czystości i nazywany jest lotosem świętym albo indyjskim, albo chińską lilią wodną.

Lotos różowy, lotos orzechodajny lub nurzykłąb orzechodajny (Nelumbo nucifera) należy do rodziny lotosowatych i jest rośliną wieloletnią. Występuje dziko prawie w całej Azji, zwłaszcza wschodniej, oraz w Australii. Rośnie w zbiornikach wodnych i potrzebuje dużo przestrzeni i światła, gdyż może dorosnąć nawet do 6 m wysokości. W mule na dnie zbiornika wodnego lotos tworzy kłącze, z którego wyrastają liście i kwiaty na długich, grubych łodygach.

Liście lotosu są okrągłe, a ich szerokość sięga nawet 1 m. Te pływające po wodzie są płaskie, a te wzniesione nad powierzchnią są lekko zagłębione w środku. Liście lotosu zdolne są do samooczyszczania zwanego efektem lotosu. Kwiaty są jasnoróżowe, a ich średnica wynosi od 10 do 30 cm. Składają się z płatków o łezkowatym kształcie, które otaczają liczne słupki i pręciki oraz charakterystyczne, żółte dno kwiatowe, które potem rozrasta się, a w jego zagłębieniach pojawiają się nasiona.